wystawy
Jagoda Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Jagoda Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Wernisaż: 12.09.2024, godz. 19.30
Wystawa: 12.09–13.10.2024
Vintage Photo Festival – Międzynarodowy Festiwal Miłośników Fotografii Analogowej
Galeria Sztuki Nowoczesnej – Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
Mennica 8, Bydgoszcz
Kuratorka: Marika Kuźmicz
Współpraca: Adam Parol, Dariusz Mikołajczak
Display: Jerzy Dobrzański
„Od roku 1977 zajmuję się analizą już istniejącego materiału fotograficznego. Wybór poszczególnych ze zdjęć grupowych i zestawianie ich w układy tworzące nowe sytuacje, umożliwiają analizę poszczególnych zbliżeń”. – W ten sposób opisała swoją praktykę artystyczną Jagoda Przybylak (1929–2023).
Istotnie, jej wielkoformatowe kolaże, które można też określić jako instalacje fotograficzne, były zawsze powiększeniami wykonywanymi z przefotografowanych „znalezionych”, wernakularnych, wykonanych znacznie wcześniej zdjęć. Były to grupowe fotografie, zapewne kupowane przez artystkę na „pchlich targach”, być może znajdowane na strychach lub w starych albumach. Poprzez praktykowane przez siebie przefotografowywanie i powiększanie poszczególnych twarzy z tych zdjęć, Przybylak ofiarowywała każdej z widocznych na nich osób uwagę – swoją i innych, tych, którzy mieli obejrzeć ich wizerunki już jako jej własne prace eksponowane na wystawie. Było to, m.in., zdjęcie klasowe sprzed stulecia, ukazujące dzieci i nauczycieli; grupowa fotografia pamiątkowa z wycieczki do Wieliczki; zdjęcie warszawskiej manifestacji z okresu zaborów – w każdym z tych przypadków Jagoda Przybylak wydobywała troskliwie z tłumu każdą z tworzących go osób.
Po co to robiła? Cóż, czas sprawia, że nasze losy, nawet jeśli są dramatyczne lub fascynujące, w końcu bledną i ulegają zapomnieniu. Nawet fotografia wydaje się być w takiej sytuacji bezradna. Przybylak rzucała wyzwanie tej bezradności. Podejmując próbę odwrócenia procesu zapominania, zwracała uwagę na jednostki i drobne, pozornie nieistotne szczegóły. Umiała uważnie obserwować mikronapięcia, które nie są widoczne wówczas, gdy patrzymy na ludzi jako na masę. To – w gruncie rzeczy głęboko humanistyczne – podejście Przybylak ujawniło się, co paradoksalne, dzięki metodzie pracy: rygorystycznej, analitycznej, wymagającej systematyczności, a którą fotografka przyjęła już na początku swojej drogi twórczej.
Stworzyła wówczas wieloelementową realizację Sto razy siatka, która składała się z fotograficznych zbliżeń różnych fragmentów rybackiej sieci. Każdy kadr to inny obraz, bo choć razem tworzą całość, stanowią jedną strukturę, to każde oko sieci jest inne od pozostałych. To bardzo istotne, że właśnie sieć, w dosłownym znaczeniu tego słowa, była motywem, który Jagoda Przybylak wybrała na temat swojej pierwszej realizacji. Jej późniejsze działania były poszukiwaniem i obserwowaniem wzajemnych relacji między ludźmi, powiązań między nimi i zależności; analizą struktury, a więc sieci, którą wszyscy współtworzymy. Jednak warto podkreślić, że spojrzenie fotografki było jednak nie tylko analityczne, ale także czułe. Mówiła: „Nie wystarczy widzieć, trzeba zobaczyć”.
Jagoda Przybylak – fotografka i architektka. Urodziła się w Warszawie, dzieciństwo spędziła na Kresach Wschodnich. Studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej. Rezygnując z zawodu architekta, stopniowo coraz bardziej interesowała się fotografią. Jej pierwsze prace miały formę reportażu i wynikały z obserwacji życia społecznego. Decydującym momentem dla dalszej twórczości artystki było spotkanie ze Zbigniewem Dłubakiem, który miał wpływ na rozwój jej dalszej działalności. Jej dojrzałym debiutem artystycznym była wystawa Sto razy siatka w Warszawskim Towarzystwie Fotograficznym w 1969 roku. Kilkakrotnie podejmowała artystyczną współpracę z innymi twórcami, m.in. z Januszem Bąkowskim i Krzysztofem Wodiczką, z którym zrealizowała liczne prace fotograficzne i filmowe. Pod koniec lat 70. wyjechała do USA, zamieszkała w Nowym Jorku. Od 1980 roku przy ulicy Piwnej w Warszawie działała jej Pracownia Fotografii Konceptualnej, która podczas jej nieobecności była prowadzona przez Bąkowskiego; obecnie miejscem tym opiekuje się artysta Jerzy Dobrzański. Jagoda Przybylak zmarła w Nowym Jorku 28 grudnia 2023.
Wystawa Jagody Przybylak, którą prezentujemy w ramach Vintage Photo Festival została przygotowana w oparciu o materiały przechowane przez artystkę w jej pracowni.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Wernisaż: 12.09.2024, godz. 19.30
Wystawa: 12.09–13.10.2024
Vintage Photo Festival – Międzynarodowy Festiwal Miłośników Fotografii Analogowej
Galeria Sztuki Nowoczesnej – Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
Mennica 8, Bydgoszcz
Kuratorka: Marika Kuźmicz
Współpraca: Adam Parol, Dariusz Mikołajczak
Display: Jerzy Dobrzański
„Od roku 1977 zajmuję się analizą już istniejącego materiału fotograficznego. Wybór poszczególnych ze zdjęć grupowych i zestawianie ich w układy tworzące nowe sytuacje, umożliwiają analizę poszczególnych zbliżeń”. – W ten sposób opisała swoją praktykę artystyczną Jagoda Przybylak (1929–2023).
Istotnie, jej wielkoformatowe kolaże, które można też określić jako instalacje fotograficzne, były zawsze powiększeniami wykonywanymi z przefotografowanych „znalezionych”, wernakularnych, wykonanych znacznie wcześniej zdjęć. Były to grupowe fotografie, zapewne kupowane przez artystkę na „pchlich targach”, być może znajdowane na strychach lub w starych albumach. Poprzez praktykowane przez siebie przefotografowywanie i powiększanie poszczególnych twarzy z tych zdjęć, Przybylak ofiarowywała każdej z widocznych na nich osób uwagę – swoją i innych, tych, którzy mieli obejrzeć ich wizerunki już jako jej własne prace eksponowane na wystawie. Było to, m.in., zdjęcie klasowe sprzed stulecia, ukazujące dzieci i nauczycieli; grupowa fotografia pamiątkowa z wycieczki do Wieliczki; zdjęcie warszawskiej manifestacji z okresu zaborów – w każdym z tych przypadków Jagoda Przybylak wydobywała troskliwie z tłumu każdą z tworzących go osób.
Po co to robiła? Cóż, czas sprawia, że nasze losy, nawet jeśli są dramatyczne lub fascynujące, w końcu bledną i ulegają zapomnieniu. Nawet fotografia wydaje się być w takiej sytuacji bezradna. Przybylak rzucała wyzwanie tej bezradności. Podejmując próbę odwrócenia procesu zapominania, zwracała uwagę na jednostki i drobne, pozornie nieistotne szczegóły. Umiała uważnie obserwować mikronapięcia, które nie są widoczne wówczas, gdy patrzymy na ludzi jako na masę. To – w gruncie rzeczy głęboko humanistyczne – podejście Przybylak ujawniło się, co paradoksalne, dzięki metodzie pracy: rygorystycznej, analitycznej, wymagającej systematyczności, a którą fotografka przyjęła już na początku swojej drogi twórczej.
Stworzyła wówczas wieloelementową realizację Sto razy siatka, która składała się z fotograficznych zbliżeń różnych fragmentów rybackiej sieci. Każdy kadr to inny obraz, bo choć razem tworzą całość, stanowią jedną strukturę, to każde oko sieci jest inne od pozostałych. To bardzo istotne, że właśnie sieć, w dosłownym znaczeniu tego słowa, była motywem, który Jagoda Przybylak wybrała na temat swojej pierwszej realizacji. Jej późniejsze działania były poszukiwaniem i obserwowaniem wzajemnych relacji między ludźmi, powiązań między nimi i zależności; analizą struktury, a więc sieci, którą wszyscy współtworzymy. Jednak warto podkreślić, że spojrzenie fotografki było jednak nie tylko analityczne, ale także czułe. Mówiła: „Nie wystarczy widzieć, trzeba zobaczyć”.
Jagoda Przybylak – fotografka i architektka. Urodziła się w Warszawie, dzieciństwo spędziła na Kresach Wschodnich. Studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej. Rezygnując z zawodu architekta, stopniowo coraz bardziej interesowała się fotografią. Jej pierwsze prace miały formę reportażu i wynikały z obserwacji życia społecznego. Decydującym momentem dla dalszej twórczości artystki było spotkanie ze Zbigniewem Dłubakiem, który miał wpływ na rozwój jej dalszej działalności. Jej dojrzałym debiutem artystycznym była wystawa Sto razy siatka w Warszawskim Towarzystwie Fotograficznym w 1969 roku. Kilkakrotnie podejmowała artystyczną współpracę z innymi twórcami, m.in. z Januszem Bąkowskim i Krzysztofem Wodiczką, z którym zrealizowała liczne prace fotograficzne i filmowe. Pod koniec lat 70. wyjechała do USA, zamieszkała w Nowym Jorku. Od 1980 roku przy ulicy Piwnej w Warszawie działała jej Pracownia Fotografii Konceptualnej, która podczas jej nieobecności była prowadzona przez Bąkowskiego; obecnie miejscem tym opiekuje się artysta Jerzy Dobrzański. Jagoda Przybylak zmarła w Nowym Jorku 28 grudnia 2023.
Wystawa Jagody Przybylak, którą prezentujemy w ramach Vintage Photo Festival została przygotowana w oparciu o materiały przechowane przez artystkę w jej pracowni.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Widok wystawy Jagody Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
Arkadiusz Wojtasiewicz
Inne wystawy
-
wystawyBarbara Maroń. Opowieść szkatułkowa
-
wystawyHerstorie stosowane: Irena Huml
-
wystawyWyrosłe w miłości: Liliana Mikołajewska-Jansen
-
wystawyLustra i ekrany: Małgorzata Potocka, Jagoda Kaloper
-
wystawyPlaces for Deliberation. Barbara Kozłowska
-
wystawyMałgorzata Rittersschild. Jaszczurka oznacza krótkotrwałe szczęście
-
wystawyPoza dokumentacją tworzą się wyobrażenia. Anna i Krystian Jarnuszkiewiczowie
-
wystawyObecność. Maria Michałowska
-
wystawyArgentyński eksperyment: CAyC i CSSR
-
wystawyJolanta Owidzka. Nie ważyłabym się chodzić po dziele sztuki
-
wystawyOtwarta Pracownia Jagody Przybylak
-
wystawyJagoda Przybylak: „...trzeba zobaczyć”
-
wystawyMaria Michałowska. Na końcu tej drogi być może znajdę lustro
-
wystawyPatrząc w słońce. Hanna Orzechowska
-
wystawyMotywy. Krystyna Szczepanowska-Miklaszewska
-
wystawyYou Will Hear When You See Me
-
wystawyRelacje i wątki. Herstorie Eleonory Plutyńskiej
-
wystawyCzym jest dzieła mniej, tym lepszy efekt. Liliana Lewicka
-
wystawyAnna Buczkowska
-
wystawyWspólny splot
-
wystawyHanna Orzechowska
-
wystawyPaweł Kwiek wystawa - Zrobić niemożliwe światło
-
wystawyMałgorzata Potocka
-
wystawyP.S. Warunkiem uczestnictwa jest praca twórcza. Mikrohistorie plenerow w Osiekach
-
wystawyKim jest Janina Węgrzynowska?
-
wystawyAnna Ciba: Kiedy patrzysz w moje oczy to widzisz co?
-
wystawyMałgorzata Potocka. Nie potrzebujemy innych światów, gdy mamy lustra
-
wystawyZdzisław Jurkiewicz. Sun in the Kitchen
-
wystawyMLASK. Seksualizacja jedzenia w sztuce
-
wystawyAndrij Bojarov / Андрій Бояров: Koło i kula / Коло і куля
-
wystawyTapta
-
wystawySiostry: Alicja i Bożena Wahl
-
wystawyZdzisław Jurkiewicz. Zdarzenia
-
wystawyKocham w życiu trzy rzeczy: samochód, alkohol i marynarzy
-
wystawyFałszywy uśmiech. Język estetycznej spekulacji w fotografii chorwackiej
-
wystawyWystawa Laboratorium Technik Prezentacyjnych
-
wystawyBarbara Kozłowska. Linia
-
wystawyBarbara Kozłowska. wszystko to możesz zobaczyć gdziekolwiek - wystawa
-
wystawySoft shooting? Historia kobiecej fotografii chorwackiej
-
wystawyNa świeżym powietrzu? Pierwsze działania ekologiczne w czasie plenerów artystycznych w Polsce
-
wystawyZa stołem świata. Zdzisław Jurkiewicz
-
wystawyPrzypadek Jadwigi S.
-
wystawyIN. Ludmiła Popiel i Jerzy Fedorowicz
-
wystawySztuka Kobiet. Iwona Lemke-Konart
-
wystawyPaweł Kwiek. Różnica czasu
-
wystawyFormy nikłe. Ludmiła Popiel & Jerzy Fedorowicz
-
wystawyNie mów, że urodziłeś się w złym czasie
-
wystawy1: 11 Mikrohistorie
-
wystawyJa ulatuję, jak leżę
-
wystawyWystawa Jolanty Marcolli w BWA Zielona Góra
-
wystawyJa to ktoś inny / Bruce Nauman / Krzysztof Niemczyk
-
wystawyVideo Killed The TV Star
-
wystawyIf you dont know me by now, you will never never never know me
-
wystawyArton Review Europe - wystawa oraz przegląd filmów
-
wystawyLudmiła Popiel
-
wystawyZrobić niemożliwe światło
-
wystawyJolanta Marcolla. Własny pokój
-
wystawyacross realities Wojciech Bruszewski / Mateusz Sadowski
-
wystawyAndrzej Jórczak. Patrząc na Alpha Ursae
-
wystawy6 metrów przed Paryżem - 159 fotografii obiektywnych Eustachego Kossakowskiego
-
wystawyPolska Fotografia Konceptualna
-
wystawyConceptualism. Photographic medium.
-
wystawyBarbara Kozłowska Wszystko to możesz zobaczyć gdziekolwiek
-
wystawyZdarzenia. Zdzisław Jurkiewicz